drogowskazy, Uncategorized

Nie będę Was szokować …

Ostatnio na FB pojawiło się wiele wpisów, które krytykowały i krytykują różne rzeczy związane z edukacją. Wygłoszonych zostało mnóstwo teorii na temat tego co powinno lub nie powinno się robić … Co jest ważne a co nie …

A tym czasem …

Prawda jest taka, że w przedszkolu i w szkole nie chodzi o to kto ma rację. Nie chodzi również o to czy robimy coś ważnego czy nie. Ważny jest człowiek. Jego potrzeby i szczęśliwa dusza.

Czemu nikt nie pisze, że każdego dnia z dziećmi przebywają sfrustrowani dorośli! Rodzice, nauczyciele, opiekunowie, którzy mało się uśmiechają! Dorośli, którzy nie mają (lub nie chcą mieć) czasu dla dziecka. Czemu nie mówimy o tym, że podstawową potrzebą dziecka jest bezpieczeństwo i akceptacja!? Że, dziecko może być dzieckiem i wcale nie musi od 4 roku życia być zapisywane na „cudowne” zajęcia z matematyki, programowania, języka obcego, plastyki, pływania … i sama już nie wiem na co!

Gonimy za kolejnymi modami. Ostatnio uważność bije rekordy. Może to i dobrze. Ale kogo uczymy uważności?! Nooooo oczywiście dzieci! To one mają się tego nauczyć, a nieuważni dorośli dalej nie zauważą, że zapędzamy się wszyscy w jakiś matrix pt. „Stwórzmy dzieciom świat pełen wielkich szans!”.

To my dorośli mamy bardzo dużo do zrobienia. Ale najważniejszym zadaniem jest przywrócenie dzieciom dzieciństwa. Dzieciństwa radosnego, szczęśliwego i przepełnionego miłością, zabawą, swobodą.

Tego życzę wszystkim nam dorosłym i oczywiście dzieciom!.DSC_0320.JPG

drogowskazy, uczeń-człowiek, Uncategorized

Nie mogę się powstrzymać i już „puszczam” w obieg … poczytajcie!

Fragmenty tekstu, który znajdzie się w mojej książce …

Zuzanna Taraszkiewicz – „Wszystko to, o czym piszę jest realizowane w rzeczywistości polskiej, publicznej placówki edukacyjnej, z tak samo obowiązującą podstawą programową i wymogami prawnymi jak w innych szkołach … Mam nadzieję, że to co zauważyłam na twarzach, w działaniu, ruchach, sposobie komunikowania się uczniów, nie zniknie nawet w obliczu mniej sprzyjających doświadczeń. Nawet jeśli będzie zachwiane, to odbuduje się, gdyż poczucie własnej wartości oraz coś co jest trudno mierzalne – poziom szczęśliwości – budowany tu jest świadomie, autentycznie i efektywnie.”

„W tym roku przyjechałam do Szkoły Podstawowej w Radowie Małym po raz pierwszy podczas rozpoczętego roku szkolnego. O szkole i metodach pracy Ewy Radanowicz mówi się dużo w środowisku edukacyjnym. Co innego jednak słyszeć, a co innego zobaczyć i poczuć na własnej skórze, przebywając z uczniami i nauczycielami podczas normalnego dnia pracy szkoły.

„Poniedziałek, pierwsza godzina lekcyjna. Na sali gimnastycznej pojawiają się dzieci. Przyprowadzają je panie nauczycielki – tym razem są dwie. To początek roku szkolnego i spontaniczny powrót do rytuału jakim jest rozpoczynanie tygodnia przez uczniów klas 1-3 na hali sportowej. Dlatego też nie ma dziś więcej pomagających Pań. Na hali jest blisko 50 dzieci – niektóre w zajęciach biorą udział pierwszy raz (pierwszaki). Dzieci ustawiają się w kręgu, Panie moderują poszczególne zadania.  Dzieci pomagają sobie wzajemnie – te znające ćwiczenia podpowiadają tym, którzy ich nie znają. Czasem jakiś uczeń „wyrywa się” do zaprezentowania  samodzielnie ćwiczenia. Jest żywo, gwarnie, ale wszyscy wykonują polecenia Pań nauczycielek. Zajęcia na sali to jedno z działań mające na celu budowanie dobrostanu u dzieci. W trakcie ok. 40 minut dzieci, ćwiczą, wykonują masażyki a nawet leżą chwilkę w ciszy lub słuchając spokojnej muzyki. Początek i koniec zaznaczony jest rytuałem – całość jasna, klarowna i okazuje się potrzebna, bo dzieci chętnie uczestniczą w zajęciach, nie trzeba łapać uciekających, rozdzielać bijących się itp.”

Byłam jedną z wielu osób wizytujących to miejsce – dzieci i nauczyciele są przyzwyczajeni do odwiedzin tak bardzo, że kolejny gość nie robi na nich wielkiego wrażenia. To budzi radość i nadzieję, że nie zetkniemy się z budowaniem iluzji „rodem z Mikołajka”. Faktycznie można przemykać wśród uczniów swobodnie nie zaburzając ich rytmu…najwyżej może nas spotkać niespodziewane „dzień dobry” ze strony ucznia lub nawet chęć niesienia pomocy „to ja Pani pokażę, gdzie jest…”. Czasem też zaskakująca wypowiedź lub pytanie. Dzieci wyraźnie czują się w tutaj dobrze, wygląda na to, że identyfikują się z miejscem i je …po prostu lubią.

Rytm szkoły toczy się według ustalonego planu. Dla kogoś „wychowanego na dzwonkach” ich brak budzi zdziwienie. Od czasu do czasu grupy uczniów pojawiają się na korytarzu, na stołówce, na ile tylko pozwala pogoda – także na zewnątrz, a następnie znikają w salach ze swoimi nauczycielami. Uczniów nie trzeba nawoływać, nikt nie krzyczy – niektórzy zorientowani w czasie czekają w odpowiednim momencie pod klasą, inni mają na tyle uważności w sobie, że zauważają zbliżającego się nauczyciela i wiedzą, że oznacza to rozpoczęcie lekcji. Niby drobiazg – brak dzwonka, a efekt piorunujący.  Ten prosty zabieg przenosi odpowiedzialność na nas samych, nie kieruje nami dźwięk, który potrafi wyrwać człowiekowi oddech z trzewi. Szkoła bez dzwonka funkcjonuje swoją piękną dynamiką – na przerwach  widzimy żywiołowych, aktywnych – znaczy zdrowych uczniów ze spontanicznością w swoich kontaktach. Owszem poruszają się, nawet niektórzy gdzieś podbiegną, mogą też usiąść z kolegą lub zaszyć się w kameralnym miejscu, gdzieś pośród proponowanych im na korytarzu miejsc.

Przestrzeń szkoły zaaranżowana jest przytulnie, konstruktywnie i ładnie.  Można usiąść zarówno przy dużym stole, jak i na miękkiej kanapie. Wszystko z pomysłem, fantazją bez zbędnych – zagracających elementów. Według podobnego schematu zorganizowana jest przestrzeń w poszczególnych salach, czy raczej pracowniach. Sensownie, bez bałaganu, estetycznie, korzystając z miejsca w sposób przemyślany, a nie przypadkowy lub schematyczny. Układ mebli i rozwiązania w pomieszczeniach to korelacja potrzeb nauczyciela i uczniów.

Sale lekcyjne, biblioteka, korytarze, świetlica, łazienki… zachwycają – jak tu pięknie, przytulnie, jasno.  Tu chyba każdy człowiek czuje się dobrze. Dla Ewy Radanowicz kluczowe jest to ostatnie zagadnienie. Jak się człowiek czuje?

Zastanawiałam się nad tym podczas każdego mojego pobytu w Radowie Małym. Co jest kluczowe, że chce się tam być?
Przyglądając się innym osobom wizytującym szkołę,  mam wrażenie, że łączyło nas podobne „westchnienie  serca” – ech chciałoby się jeszcze raz do szkoły…, do takiej szkoły!  Nie jesteśmy osamotnieni w tym wrażeniu – absolwenci Radowa mają podobnie- wracają, odwiedzają, chętnie dzielą się wspomnieniami. Być może to wrażenie ma być właśnie motorem do działań, ma nas motywować, aby spróbować stworzyć podobną atmosferę? Być może będąc tam dostajemy taką inspirację. Dlaczego? Ponieważ okazuje się, że można. W tej lokalnej szkole, gdzieś pośród obszarów popegeerowskich została stworzona jakość o jakiej wielu ludzi marzy w kontekście tworzenia sprzyjającego uczeniu się środowiska dla dzieci. Nie na papierze, tylko w realnej przestrzeni budynku dawnej tysiąclatki. Nie – rewolucyjnie tylko konsekwentnie, krok po kroku, rok po roku.

Czym charakteryzuje się wspomniana jakość?

Podczas moich spotkań z nauczycielami, z inicjatywy Pani Dyrektor wprowadzaliśmy działania na rzecz budowania koncentracji i uważności uczniów szkoły. Program został roboczo nazwany „Dobrostanem”.

Kilka dni pobytu w szkole pokazało mi, że nie program powinien zostać tak nazwany tylko misja szkoły. Patrząc na dzieci, na pracowników, na przedmioty, słowem – czując klimat szkoły to słowo ciśnie właśnie się na usta. Tutaj dba się o dobrostan, który rozumiemy jako podmiotowe podejście do ucznia charakteryzujące się uważnym i głębokim słuchaniem, ciekawością co dziecko ma do powiedzenia, tym, że może się mylić, a my nie musimy go od razu poprawiać tylko pokazujemy jak może zweryfikować swoje poglądu. Tutaj uczniowie korzystają z naturalnej właściwości każdego człowieka – ciekawości i nie są za to ganieni lub uciszani. Zadawanie pytań – nawet nie do końca wygodnych dla nauczyciela – jest na porządku dziennym; nikt nie obraża się, gdy usłyszy od ucznia „A czy postępuje Pan zgodnie ze statutem?”…

„Zwykły dzień w przedszkolu. Na jedne zajęcia wchodzi liderka projektu „Dobrostan” i zaprasza dzieci do kręgu. Po sekwencji ćwiczeń dzieci mają zadania sensoryczne. Po kolei siadają na wybranym miejscu i odgadują zagadkę. Inne czekają, aż wybrana osoba, we własnym tempie znajdzie odpowiedź. Na koniec dzieci siadają ..” w żabce” – same proponują, aby zakończyć spotkanie pozycją wyciszającą. Z entuzjazmem podchodzą do pobycia kilka chwil ze sobą, nawet z zamkniętymi oczami. Dzieci mają 4- 5 lat.”

„Nie ma dzieci – są ludzie” przypominają mi się słowa Korczaka, które tu są zmaterializowane. Wysłuchanie, budowanie realnej relacji, życzliwość i szukanie rozwiązań dla wyzwań – być może tylko tyle, albo aż tyle  wystarczy aby szkoła stała się miejscem realnego bezpiecznego  rozwoju dziecka. Postawa nauczycieli to nie efekt przymusu – nikt nie musi tu pracować, nie każdy pewnie może. Ważne jednak by każdy rozumiał, to co wciąż podkreśla Ewa Radanowicz. To, co jest odczuwalne, to jasna wizja, pod którą podpisuje się Pani Dyrektor – dziecko jest w centrum, jest ważne, ma mieć możliwość dialogu i rozwoju. Niby nic odkrywczego, ale nie w każdej szkole jest to zauważalne w praktyce. Szkoła w Radowie nie jest jakimś specjalnym obiektem, gdzie na dzieci się chucha, dmucha, nic im nie każe, głaszcze po głowach i stara się nie mówić niemiłych informacji zwrotnych. Nic z tych rzeczy!

Tu się dużo dzieje: są wyzwania, są projekty, są też nauczyciele pracujący tradycyjnymi metodami, pewnie niekiedy ktoś się zezłości, straci cierpliwość  i są też dzieci.. bardzo różne, z problemami rozwojowymi, orzeczeniami, trudnymi sytuacjami w domach. Czasem dzieci, których nie chciano w innych szkołach.

Słucham dużo, przyglądam się i dziwię. Jak czasem niewiele trzeba, żeby dać dzieciom poczucie, że ktoś o nich dba – chleb, masło i coś do kanapki, którą może każdy uczeń zrobić sobie sam w stołówce; chwila wysłuchania i przyjazny wyraz twarzy na dzień dobry: brak dzwonka i możliwość umieszczania własnych ogłoszeń i konkursów w wybranym miejscu; zapisy na wybrane zajęcia, które wcześniej reklamują nauczyciele; możliwość poznawania świata w sposób uwzględniający potrzebę wyboru, a także samopoczucie ucznia danego dnia; kontakt z psychologiem/pedagogiem, gdy coś nabroję i chwila rozmowy z nim na temat jak to poprawić; zajęcia pomagające złagodzić negatywne efekty stresu i pomagające się skoncentrować; teatralny wystrój w jednej z sal; możliwość ugotowania i upieczenia czegoś w innej sali oraz wiele innych aspektów, o których opowiada Ewa Radanowicz.  Jedno z pytań podczas spotkań z gośćmi powtarza się: Jak oni sobie poradzą dalej – gdy tu mają wybór, swobodę, są szanowani, mogą zadawać pytania i być wysłuchanym?

„Poniedziałek w starszych klasach. Godzina wychowawcza jest lekcją przedłużoną, ponieważ budowanie dobrostanu jest istotnym punktem. Spotkanie z nauczycielem rozpoczyna się od rozmów w kręgu. Ten stary dobry, ludzki zwyczaj – dzielenia się tym co mnie spotkało w weekend, co mnie zaskoczyło lub co przyciągneło moją uwagę i co chcę rozwijać lub co przeżywam – wrócił w postaci kręgu do życia uczniów w Radowie. Potrzeba dzielenia się tym co dla nas ważne, emocjami, przeżyciami – budowanie bezpośredniego kontaktu – jest tak ważne, że stało się priorytetem poniedziałkowych poranków. Bycie razem przybiera teraz inny wymiar, możliwość  „wygadania się” zwiększa szansę na dobrą koncentrację kilka chwil później.

Zdaję sobie sprawę, że w innych miejscach dzieci spotkają się z innym traktowaniem. I tak niejednokrotnie dzieje się. Czy jest to wystarczający powód, aby odebrać im „luksus” bycia traktowanym podmiotowo? Czy budowanie poczucia własnej wartości w zetknięciu z ludźmi, którzy nas szanują i modelują dobre zachowania może nas popsuć?

Można oczywiście sądzić inaczej i bać się tego, że  młody człowiek – ukształtowany w duchu poszanowania własnego zdania i niezależności myślenia  nie będzie pasował do dalszych etapów edukacji.

Patrząc na te dzieci – swobodne w swoich wypowiedziach, odważne w myśleniu, niesamowicie zaradne, samodzielne, ale też współpracujące z innymi i wzajemnie sobie pomagające – myślę, że warto. Cokolwiek spotka ich dalej w życiu, na pewno poradzą sobie znakomicie bo tu – w szkole, mają zbudowany mocny grunt pod nogami.

Mam nadzieję, że to co zauważyłam na twarzach, w działaniu, ruchach, sposobie komunikowania się uczniów, nie zniknie nawet w obliczu mniej sprzyjających doświadczeń. Nawet jeśli będzie zachwiane, to odbuduje się, gdyż poczucie własnej wartości oraz coś co jest trudno mierzalne – poziom szczęśliwości – budowany tu jest świadomie, autentycznie i efektywnie.

Wszystko to, o czym piszę jest realizowane w rzeczywistości polskiej, publicznej placówki edukacyjnej, z tak samo obowiązującą podstawą programową i wymogami  prawnymi jak w innych szkołach.”

Zuzanna Taraszkiewicz

drogowskazy, Edukacyjny Zmieniacz w podróży, Uncategorized

Macie jakieś wątpliwości, że ZMIANA nadchodzi dużymi krokami?! Ja nie mam💚💚💚

Dialog i refleksja … razem ZMIENIAJMY naszą rzeczywistość

11 maja 2019r. kierunek Warszawa i długie rozmowy o JAKOŚCI W EDUKACJI.

15-16 maja 2019r. odwiedzi naszą szkołę grupa 40 nauczycieli z całej Polski i … i  rozmowy o tym, że można, że warto … ,że ZMIANA jest możliwa, konieczna choć niejedno ma imię 🙂

16 maja 2019r. po południu z WIZYTĄ STUDYJNĄ przybędą do nas  dwie Rady Pedagogiczne ze SP w Wierzchowie i SP w Świerczynie, a 17 maja 2019r. SP w Goleniowie. To pokłosie Seminariów „WYZWANIA I ZADANIA WSPÓŁCZESNEJ SZKOŁY”.

18 maja 2019r., razem z dwiema nauczycielkami naszej szkoły na OGÓLNOPOLSKIEJ INTERDYSCYPLINARNEJ KONFERENCJI – XI GALAKTYKA EDUKACJI w Pile będziemy rozmawiać o INTERDYSCYPLINARNOŚCI W EDUKACJI PRZYSZŁOŚCI.

20-21 maja 2019r. – odwiedzi naszą szkołę 30 osobowa grupa pracowników kujawsko-pomorskiego Centrum Doskonalenia Nauczycieli  i dyrektorów szkół tego województwa i … i długie rozmowy o tym JAK ZMIENIAĆ SZKOŁĘ – SZKOŁĘ PUBLICZNĄ.

22 maja 2019r. … kierunek Warszawa i PREZENTACJA PROGRAMU DOBRZE BYĆ (Z) SOBĄ 💚💚💚 na I Ogólnopolskiej Konferencji „Promocja i ochrona zdrowia psychicznego w szkole i placówce edukacyjnej” w Ośrodku Rozwoju Edukacji w Warszawie.

23-24 maja 2019r. … zostaję w Warszawie i … i podczas seminarium warsztatowym w INSTYTUCIE BADAŃ EDUKACYJNYCH w ramach Zintegrowanej Strategii Umiejętności pochylimy się nad możliwościami pogłębienia umiejętności osób korzystających z technologii cyfrowych

 23-25 maja 2019r.  z WIZYTĄ STUDYJNĄ do Radowa Małego przybędą nauczyciele z Podlasia a konkretnie z Bakałarzewa … to długo planowana wizyta 🙂

27-28 maja 2019r. przybędzie kolejna grupa CIEKAWSKICH i SPRAWDZAJĄCYCH jak rzeczywiście jest w SP w Radowie Małym 🙂 … kolejni goście z kujawsko-pomorskiego.

A co przyniesie czerwiec??? DUŻO DUŻO DUŻO 💚💚💚💚💚 (o tym w czerwcu napiszę ;))

Macie jeszcze wątpliwości, że ZMIANA nadchodzi WIELKIMI KROKAMI?!!! JA NIE MAM 💚💚💚

#priorytetedukacja, PRIORYTET EDUKACJA, Uncategorized

PRIORYTET EDUKACJA

PRIORYTET EDUKACJA
Miałam do Was wrócić wczoraj wieczorem ale … ale dzień wyeksploatował mnie tak, że nie dałam rady … choć trudno mi się do tego przyznać 🙃
Pełna radości i nadziei chcę Wam powiedzieć, że w gronie osób, które reprezentują różnych interesariuszy edukacji – rodzice, nauczyciele, dyrektorzy, uczelnie wyższe, jednostki samorządowe, pracodawcy, biznes podjęliśmy się WIELKIEGO i WAŻNEGO zadania 💚
Chcemy, żeby edukacja stała się PRIORYTETEM nr 1 💚💚💚 oraz tematem, na który rozmawiamy wszyscy! Bez emocji, udowadniania racji czy też krytyki wszystkiego i wszystkich!
Spytacie, czy to możliwe?! TAK, możliwe i bardzo potrzebne.
Przez nasz kraj „przetaczają się” różne inicjatywy edukacyjne, zmiany, akcje … Jest wiele ognisk, które zapalają ludzi do działania. Warto zebrać tych wszystkich zapalaczy i razem zdecydować jakie możliwości/potrzeby stwarza nam współczesny świat … Jakie wartości/priorytety są ważne na dziś/jutro/pojutrze 💚 
Ważne jest również to, żeby o edukacji rozmawiali WSZYSCY 💚 Dosłownie WSZYSCY 💚 Żeby stała się DOBREM NARODOWYM i prowadziła nas do PRZYSZŁOŚCI 💚
Planujemy szeroką kampanię społeczną pokazującą WARTOŚĆ i WAŻNOŚĆ edukacji. Zaprosimy do niej ludzi, którzy nie są bezpośrednio związani z edukacją ale … ale jest ona dla nich WAŻNA.
Wiem, wiem … zabrzmiało jakoś tak idealistyczne … Jednak wierzę w to, że to możliwe i warto podejmować WYZWANIA i ZADANIA szyte na miarę.
Już wkrótce zaczynamy! Życzcie powodzenia ponieważ EDUKACJA jest WAŻNA i warto się nad nią pochylać, podejmować działania, marzyć i realizować wszystkie scenariusze! Te łatwe i te trudne  💚💚💚
PS. Kiedy znajdziesz się w KOSMOSIE wtedy Twój umysł otwiera się na ŚWIAT! Lecąc na spotkanie, 8 000 metrów nad Ziemią …

moje definicje, PRIORYTET EDUKACJA, Uncategorized

Na tapecie QZ 5P

To był/jest historyczny dzień. Pierwsza grupa nauczycieli z Owińsk, Dargina, Międzyzdrojów, Torunia, Sierakowic, Radziszewa, Gdańska, Lubska, Wapnicy, Ładzina, Warszawy, Pukinina, Golubia Dobrzynia dostała do ręki „katalog zadań”, który może wspierać lub ułatwić proces zmiany.

Kiedy zaczynaliśmy działania związane z Wiosną Edukacji obiecaliśmy, że model polskiej szkoły i to w jaki sposób można ją tworzyć będziemy opisywać i dawać do „testowania” nauczycielom, dyrektorom, szkołom. Model powstanie za kilka chwil jednak pierwsze opisy już są a inne się tworzą.

Zaproszenie nauczycieli do tego, żeby się pochylili nad tym materiałem, jest próbą systematyzowania QZ 5P i zbierania informacji zwrotnych, w jakim stopniu to, co chcemy im przekazać jest pomocne i  wartościowe.

Co o tym myślą? Jakie mają odczucia? Czego się dowiedzieli? Jak mogą z tego skorzystać? Co jest do poprawy? Czego brakuje? Czemu to może służyć? POCZYTAJCIE …

I jeszcze z innych karteczek:

QZ 5P to jasny przekaz, drogowskazy do zmiany, etapy sprawdzające się w procesie zmian.  Uświadamia, na którym P najczęściej i najdłużej „zawieszam” się jako dyrektor. Otwiera możliwości, pokazuje że mamy wpływ.

Wprowadza porządek, stanowi wartość i przewodnik dla tych, którzy nie wiedzą jak. Wskazuje na to, że wszystkie grupy powinny czuć potrzebą zmian i  współpracować.

Bardzo ważne przesłanie: współpraca wszystkich grup, wzajemnie zrozumienie, komunikacja. Ważna rola każdej z grup uczeń – nauczyciel – dyrektor – rodzic.

Bardzo pomocne dla osób, które już przynajmniej jedną nogą są w zmianie.

Potrzeba konkretów z określeniem celowości, do przekonania reszty n-li, osób niezaangażowanych.

Dla tych, którzy są obiema nogami w tradycyjnym systemie, nawet jeśli czują potrzebę zmian, może to być za bardzo abstrakcyjne. Potrzeba do tych punktów konkretnych przykładów  opartych na doświadczeniach. Zacząć od konkretnego przykładu – uogólnić, usystematyzować, dopełnić. Zrozumieć, że mamy wpływ. Poczuć, zrozumieć, zacząć od siebie. Zmieniać z wizją końca.

Przejście przez cykl  5 P pozwala na autorefleksję, wyszukanie  słabych punktów swoich działań, może służyć do sprawdzenia jako check lista.

Ufffffff! Pracujemy dalej!

nauczyciel w kilku obrazach, Uncategorized

O poszukujących i … i o tym co nauczyciele robią nocą ;)

Nocne warsztaty to czas na głęboką refleksję i pytania o sens! o potrzeby! o nowe!

a2RXz+kPS3W5NXy98NZeSg.jpg

Przyjechali z różnych stron Polski … Po co? Poczytajcie!

IMG_7034.JPG

Opowieść o tym jak budować pracownię tematyczną i warsztat aktywności niekonwencjonalnej za nami. Zwiedzanie szkoły, dziesiątki pytań i odpowiedzi za nami. Jutro Biuro Pracy Indywidualnej, program „Być (z) sobą” i … i refleksja oraz  pytania o sens! o potrzeby! o nowe!

drogowskazy, Uncategorized

Jak to bywa na początku roku …

Polska znacząco podniosła się we wszelkich rankingach dotyczących wiedzy i umiejętności szkolnych … fakt! Ale czy ZASTANAWIAMY SIĘ jakim kosztem to się dzieje?

Wszyscy podsumowujemy stary rok i mamy postanowienia na nowy … tylko, że te postanowienia nie zawsze dodają nam skrzydeł, nie zawsze niosą nas do przodu, nie zawsze sprawdzają się w praktyce.

My poczekaliśmy na NOWY ROK i dokonaliśmy inwentaryzacji  naszych zasobów, przekonań, możliwości i potrzeb. Sprawdziliśmy w jakim miejscu jesteśmy i dokąd będziemy zmierzać … na dziś, na jutro, na pojutrze…

Wiemy co będziemy robili w styczniu, lutym, marcu, kwietniu, maju …. listopadzie i grudniu… 2019, 2020 …

NEzF%MnpR1O3gGKjMzmFgw.jpg

CZAS i OWOCE  zmieniają się, my się zmieniamy i zadania jakie powinniśmy realizować też się zmieniają. Ustawianie priorytetów zgodnie z wyzwaniami jest konieczne … Nie można być DZISIAJ nauczycielem sprzed 10, 15, 20, 30, 35 lat…

Priorytety na przełomie lat w naszej szkole wyglądały następująco:

2002 – I KOMPETENCJE, II WYCHOWANIE, III DYDAKTYKA i UMIEJĘTNOŚCI SZKOLNE

2010 – I WYCHOWANIE, II KOMPETENCJE, III DYDAKTYKA i UMIEJĘTNOŚCI SZKOLNE

2018/19 – I DOBROSTAN i UWAŻNOŚĆ i ZDROWIE EMOCJONALNE, II KOMPETENCJE i WYCHOWANIE,  III DYDAKTYKA i UMIEJĘTNOŚCI SZKOLNE

Polska znacząco „podniosła się” we wszelkich rankingach dotyczących wiedzy i umiejętności szkolnych … fakt! Ale czy zastanawiamy się jakim kosztem to się dzieje? Czy znamy badania na temat zdrowia psychicznego polskich dzieci i młodzieży? Czy my dorośli – Rodzice i Nauczyciele – nie zapędziliśmy się w tym ROBIENIU „DORA” DLA DZIECI?

Takie i inne pytania nurtowały nas przez pierwsze trzy dni pracy tego roku! Nauczyciele w małych/dużych grupach, tematycznie i zgodnie z zainteresowaniami pracowali trzy dni. Dobrze jest wiedzieć czy to co robimy „przystaje” jeszcze do rzeczywistości i przynosi oczekiwane efekty.

Wiemy na pewno, że nie zrezygnujemy z obranej linii PRIORYTETÓW! Będziemy więcej rozmawiać z RODZICAMI! Bardziej skupiać się na rozwoju osobistym dzieci i nas samych!

WSZYSTKIEGO DOBREGO W NOWYM ROKU!!!! I POSTANOWIEŃ NA MIARĘ SIŁ, POTRZEB I MOŻLIWOŚCI!!!

PAMIĘTAJMY! TO MY KREUJEMY NASZĄ RZECZYWISTOŚĆ!

 

 

Uncategorized, Wiosna Edukacji w AKCJI

#wiosnaedukacji w zachodniopomorskim kuratorium oświaty

#wiosnaedukacji zawitała w Kuratorium Oświaty w Szczecinie. Razem realizujemy projekt, który ma na celu ZAPROSZENIE zachodniopomorskich szkół/przedszkoli i placówek do wdrażania zmian …

43828905_2172642103062261_5772067919882092544_n

SPOTKANIA … te przypadkowe i te celowe mogą generować nowe/fajne/przydatne/użyteczne  pomysły 🙂

Zatem spotkanie z p. Magdaleną Zarębską-Kulesza Zachodniopomorskim Kuratorem Oświaty pozwoliło na poszerzenie zakresu pracy Rady  Edukacyjnej.

Do współpracy przystąpiły szkoły z województwa zachodniopomorskiego … jest nas kilka ale ROBOTA jaką wykonujemy DUŻA …

Przygotowujemy SADZONKI ZMIAN !!!! po to, żeby WIOSNA EDUKACJI zawitała i pozostała na dobre w naszym województwie 💚💚💚💚

DYREKTORZ I NAUCZYCIELE!!! powstaje tabela/katalog działań szkół, nauczycieli z naszego województwa.  Zawiera opisy działań oraz komentarz prawny, przygotowany przez SPECJALISTÓW naszego KURATORIUM.

Już niedługo udostępnimy owoce naszej pracy… Dowiecie się o PO CO? JAK? i CO NAM TO DAJE? poprzez udostępniony materiał oraz serię spotkań, które zorganizujemy dla Was  💚💚💚💚

O szczegółach będę Was informowała na bieżąco … we wtorek mamy kolejne spotkanie robocze i wtedy napiszę więcej o niektórych SADZONKACH ZMIAN 💚💚💚💚

Sadzonki zmian: np.

Modułowe nauczanie bez prac domowych, 43746887_408734576326711_5865432808020770816_n

Szkoła bez stopni, Światła boiskowe,

Biuro Pracy Indywidualnej,

Spotkania 43746887_408734576326711_5865432808020770816_nonline,

Kształtowanie kompetencji i wiele wiele innych …

Uncategorized, Usługi edukacyjne

O wyższości jednego końca nad drugim …

Wszystkie formy doskonalenia nauczycieli już się przejadły/zużyły/nie przystają do rzeczywistości…  Zostają nam wizyty studyjne, rozmowy z praktykami i … i WIZJONERSTWO w edukacji …

Kiedy jadę na szkolenie, wykład, warsztaty … na bardziej lub mniej nowoczesne formy wsparcia szkoły w zmianie/procesie/transformacji to zawsze dowiaduję się, że są wątpliwości, refleksie i brak wiary w to, że MY TEŻ MOŻEMY!

Jadnak wizyta studyjna, kontakt z rzeczywistością, rozmowy, dyskusje i DOŚWIADCZANIE pozwalają na zrozumienie, własną interpretację i pojawienie się chęci do podejmowania własnych WYZWAŃ,  refleksji, ZMIAN dużych i małych ale … ale zawsze szytych na miarę 🙂 na miarę własnych potrzeb i rzeczywistości 🙂

 

Skąd to wiem?! Od ludzi odwiedzających naszą szkołę … OD NICH!!!

Kolejny raz, kolejna grupa potwierdza, że do zmiany nie trzeba DUŻO!!! Trzeba się za nią INTELIGENTNIE zabrać … QZ 5P i już :))))

To ich refleksje po obserwacjach naszej szkoły … Uczeń, Szkoła, Nauczyciel, inne … POCZYTAJCIE 🙂

Cjtz97n1TAqPWNpLVzhLlA.jpg

drogowskazy, Uncategorized

Rewolucja 4.0 i … i edukacja

Szkoła musi się zmienić! … słyszymy to od wielu lat!

dfqUC9g+Q5Cb%YC%1K1z%w

Szukamy … testujemy … próbujemy … i co? I NIC! NIESTETY!

Ciągle myślimy, że wiemy wszystko, że mamy rację i pomysł, który jest/będzie skuteczny! Nic bardziej mylnego! Nie wiemy! Nie mamy pomysłu na „dziś” ponieważ to co proponujemy dziś NIE BĘDZIE AKTUALNE ZA 15 LAT !!! CZYLI CO TAK NAPRAWDĘ SERWUJEMY UCZNIOM???!!!

POSŁUCHAJCIE … do końca i prześlijcie dalej 🙂

https://cdn.fbsbx.com/v/t59.3654-21/42336987_236411183708001_2125909627840233472_n.mp3/Szko%C5%82a-bez-%C5%82awek-i-czenie-si%C4%99-permanentne-Ewa-Radanowicz-trzecia-prelegentka.mp3?_nc_cat=108&oh=0279934e0f7730e4f03d48bf5394b1fb&oe=5BAD7784&dl=1

IMG_4857